از کاندیداها و مسئولین در «خیابان» چه خبر؟
فردیس نیوز- «اعضای شورا و اونایی که کاندید شورا شدن بدونن که مردم یادشون میمونه کیا وسط خیابون و میدون هستن!»
مهدی مزرئی- شهروندان مشکین دشتی باز هم «خیابان» را برای افزایش روحیه رزمندگان اسلام، مملو از قدم های مبارک خود کردند.
« بعضی ها میگن ما شهروندیم، سرباز نیستیم، اما من میگم ایرانی همیشه و در هر شرایطی سرباز وطنشه. درسته شهروند عادی هستیم، اما وقتی پای ناموس کشورمون وسط میاد، دیگه شهروند نیستیم، یک «جان فدا» ییم و خون بدون وطن، ارزش جریان نداره…»
نه برای خودنماییست و نه برای پست و مقام، جمعیتی که هر شب بیشتر از شب های قبل خود را به خیابان ها می رسانند تا سرانجام، در همین شب های نزدیک، در کنار سربازان وطن در میدان جنگ، اشک شوق پیروزی را با هلهله ای از جنس آبرو و شرف، جشن بگیرند.
« ۳۴ شب برای ایران پای کار اومدیم و باز هم میایم، اما یه موضوع خاص رو بگم که این شب ها بجز چندین نفر، خبری از حدود ۱۰۰ کاندیدا و چندین مسئول شهری در راهپیمایی های این شهر ندیدیم!»
اینجا مشکین دشت، شهر عاشورایی هاست. شهری که مردمش به «پا منبری» و «هیأتی» معروف و شناخته شده اند. شهری که دل های بزرگ مردمش به عشق وطن و عزت و آبروی آن می تپد.
« گله ای دارم. لطفا به گوش همه برسونین. من و خونوادم تقریبا هر شب افتخار داشتیم که به عشق کشور و رزمندگانمون بیایم کف خیابون. اما انگار خیلی از مسئولین و اعضای شورا و کاندیدا ها آدرس راهپیمایی ها رو نمیدونن. به شخصه خبر دارم از اونایی که دست زن و بچه و خونواده رو گرفتن و به خیال خودشون رفتن یه جای امن! مثلا یکی از اقوام خودم که کاندیدای شورای شهر شده. از طرف من بهشون بگید امن تر از آغوش این مردم نیست و ما هم یادمون نمیره زمان انتخابات جبران کنیم!»
در کنار آنها قدم زدم. گفته هایشان را تحریر کردم. به واقع هر عابری که «میدان» را پناهگاه امن میدانست، گله ای از عدم حضور آنهایی داشت که با ادعای «دغدغه و حل مشکل و سینه سپر برای احقاق حق» همین مردم، توقع اعتماد و اخذ رای دارند. غافل از اینکه مردم آگاه و قدرشناس مشکین دشت، «سره را از ناسره» به درستی تشخیص داده و «عیار اعتماد» را بر «حضور در شرایط سخت» قرار داده اند.
یادمان خواهد ماند که مردم اصیل مشکین دشت همیشه پای حرف و اعتقادات خود ایستاده اند…
