قهرمانی که با کفشهای پاره در مسابقات آسیایی شرکت کرد

مصاحبه اختصاصی فردیس نیوز با علیرضا کریمی / دو هفته قبل از مسابقات خواب این قضیه را دیده بودم که در قرعه کشی به حریف اسرائیلی بر می خورم و کشتی نمی گیرم .

فردیس نیوز - وقتی قهرمانی مقتدرانه او و قرار گرفتن بر سکوی نخست مسابقات جهانی را دیدیم بسیار برخود بالیدیم . زیاد او را نمیشناختیم امّا وصفش را از دوستان و نزدیکانش بسیار شنیده بودیم . بی صبرانه منتظر ورودش به خاک پاک کشور بودیم تا کمی با او همکلام شویم . وقتی قبل از رفتن قول قهرمانی داده بود و دعوت برای مصاحبه را به بعداز قهرمانی اش موکول کرده بود . می گفت : خیلی دلم گرفته امّا گفتنش بماند بعداز قهرمان شدم . حالا او علاوه بر قهرمانی ،ارزشمندترین کشتی گیر مسابقات جهانی جوانان نیز شده بود . علیرضا کریمی همان قهرمان جهانی است که در سال 73 در فردیس چشم به جهان گشود . او می گوید : از بچگی در همین محله ارم زندگی کرده و بزرگ شده ام . در خانواده ای ورزشکار و ورزش دوست  رشد کرده و بخاطر عموها و دایی هایم که آنها نیز کشتی گیران قابلی بودند به این رشته علاقه مند شدم . از 4 سالگی ورزش را با ژیمناستیک شروع کرده و از 9 سالگی در باشگاه شفق و زیر نظر آقای محمد کرمانی کشتی را آغاز نمودم .

با او و خانواده اش که گویا بغضی چند ساله را در گلوی خود دارند هم کلام شدیم که ما حصل آنرا در ذیل می خوانید :

آقای کریمی چند سال است عضو تیم ملی هستید ؟

بعداز نایب قهرمانی نونهالان ایران در سال 87 و قهرمانی نوجوانان ایران در سال 88 ،از سال 88 به عضویت تیم ملی درآمدم .

چه عناوینی با تیم ملی ایران بدست آوردید ؟

قهرمانی آسیا و نایب قهرمانی نوجوانان جهان در سال 90 اولین مدالهای من با تیم عزیز کشورم بود . در سال 92 در مسابقات جوانان جهان به حریفی از رژیم غاصب اسرائیل برخوردم و کشتی نگرفتم ، دو ماه بعد در مسابقات بین المللی روسیه در رده بزرگسالان کشتی گرفتم و اول شدم . در جام یاشار دوغل ترکیه سوم شدم . امسال نیز در مسابقات جوانان جهان در کراواسی موفق شدم پرچم مقدس کشورم را به اهتزاز در آورده و ستاره مسابقات شدم .

غیر از آقای کرمانی با مربیان دیگری کار کرده اید ؟

از ابتدای دوران ورزشی خود فقط با آقای کرمانی در باشگاه شفق کار کردم .ایشان نه فقط یک مربی بلکه برای همۀ شاگردان یک پدر دلسوز و یک معلم اخلاق در همۀ زمینه های زندگی هستند و همچنین برادر ایشان و مدیر باشگاه شفق آقای علی کرمانی که هر دو بزرگوار در رشد و پیشرفت کشتی من بسیار مؤثر بودند . در رده ملی نیز مربیانم آقایان محمد طلایی و رسول خادم برایم بسیار زحمت کشیدند که رسیدن به این جایگاه را مدیون این عزیزان هستم .

برای رسیدن به این جایگاه روزی چند ساعت  تمرین کردید ؟

در مواقعی که در اردو نباشم 3تا4 ساعت در باشگاه  شفق تمرین می کنم در اردو هم روزی دو جلسه صبح و بعداز ظهر تمرین می کنم .

پدر علیرضا می گوید : الان حدود 7- 8 ماه است که در اردو بوده و بسیار برای این مسابقات زحمت کشیده در تعطیلات نوروز فقط 3تا 4 روز و قبل از این مسابقات اخیر هم 4 روز در منزل بوده (که خواهر علیرضا با افسوس می گوید فقط 3 روز ) . ملی پوشان زمانی که در اردو هستند حتی بی اجازه نمی توانند زیر آفتاب بروند چه برسد به اینکه منزل بیایند . در هیچ مراسم خانوادگی چه شادی و چه ناراحتی نمی توانند حضور داشته باشند 10 روز قبل مادر بزرگ ایشان و مادر بنده فوت کردند . ما حتی به ایشان نگفتیم تا موجب تضعیف روحیه او نشود. البته در فرودگاه بعداز برگشتن به ایران متوجه این قضیه شدند .

سال قبل بسیار آماده تر از امسال بودید و به خاطر عدم رویارویی با کشتی گیر رژیم صهیونیستی از ادامه مسابقات کنار رفتید در این خصوص توضیح دهید آیا تصمیم خود شما بود ؟ کسی پیشنهاد این را به شما نداد ؟

بله سال قبل بسیار آماده تر بودم و می توانستم مدال بگیرم امّا تصمیم گرفتم که مقابل کشتی گیر اسرائیلی کشتی نگیرم . دو هفته قبل از مسابقات خواب این قضیه را دیده بودم که در قرعه کشی  به حریف اسرائیلی بر می خورم و کشتی نمی گیرم .

کسی به من  چیزی نگفت و پیشنهاد نداد و بعداز کشتی گیر آلمانی من باید با او کشتی می گرفتم که تصمیم گرفتم این کار را انجام ندهم .

آیا برای شما سخت نبود که یک سال تمرین کنید و نتوانید نتیجه بگیرید و همۀ زحمات خود را اینطور هدر رفته ببینید ؟

چرا سخت بود . ناراحت شدم ،در نهایت یک مدال از بین می رفت که در مقابل خون شهیدان هیچ ارزشی نداشت . من به خاطر ارزشهای ملت و کشورم و به خاطر خون شهدا و ارزشهای نظام مقدس جمهوری اسلامی این تصمیم را گرفتم . با اینکه اگر کشتی می گرفتم حتی سوم می شدم تیم کشتی ایران می توانست دوم شود و مربیان سعی کردند که مسئولین فیلا را متقاعد کنند که در رده بندی برای کسب سوم یا چهارمی کشتی بگیرم که  طبق قوانین ، فیلا نپذیرفت و از دور مسابقات حذف شدم .

پدرش می گوید : ناراحت کننده  بود اما مدالش فدای سر ملت ایران و فدای خون شهدا .

این تصمیم از سوی یک جوان شایستۀ تقدیر بود آیا از طرف مسئولین کشور یا استان از شما تقدیر شد؟ برخورد مسئولین چگونه بود ؟

خیر ،هیچ تقدیری نشد . هر چند که من این تصمیم را برای تقدیر شدن نگرفتم . صحبتهایی هم کرده بودند اما تقدیری صورت نگرفت مسئولین مثل همیشه برخوردی نداشتند و عکس العملی نشان ندادند .

عموی علیرضا می گوید : سال گذشته من به نزد نماینده کرج ،شهرداری منطقه 10 ،تربیت بدنی و هیئت کشتی کرج رفتم و خودم پیشنهاد دادم که حداقل یک مراسم استقبال بگیرند و بنر در سطح شهر نصب کنند ولی هیچ کاری نکردند بعضی از آنها قولهایی دادند اما هیچ کدام انجام نشد حتی در بعضی از مراسمها میلیونها تومان صرف هزینۀ پذیرایی می شود اما آیا هدیه نقدی 50 هزار تومانی شایستۀ یک چنین قهرمان ملی است ؟ آیا تصمیم سال گذشتۀ علیرضا شایستۀ حتی نصب یک بنر یا حتی تشکر و دلجویی یک مسئول نبود ؟

بگذریم ! سطح مسابقات امسال چطور بود؟

امسال هم مثل سالهای گذشته مسابقات از سطح بالایی برخوردار بود . مسابقات جهانی است و برای همه کشورها از اهمیت بالایی برخوردار است همه بهترینهای خود را در هر وزن آورده بودند و همه خصوصاً آمریکا بسیار سرمایه گذاری کرده و در واقع جوانان را آماده و برای تیم ملی بزرگسالان خود پشتوانه سازی می کنند . آمریکا هم در این مسابقات توانست در 6 وزن مدال بگیرد و دوم شود که تیم ملی ایران اول شد و در 6 وزن مدال گرفتیم و یک نفر پنجم و یک نفر هفتم شد و با امتیاز بالاتر از آمریکا در مقام اول تیمی جهان ایستادیم و روسیه هم سوم شد .

حریفان شما چگونه بودند ؟

 حریفان بسیار خوب بودند و آماده و بسیار زحمت کشیده بودند ، اما من هم خیلی تمرین کرده بودم و خیلی آماده بودم .

عمویش می گوید : نگران مدال گرفتن علیرضا نبودیم حتی صحبت از حریف هندی بود که بد بدن و چقر است اما علیرضا آنقدر آماده بود که همه حتی مربیان مطمئن بودند با مدال طلا برمی گردد .

پدر علیرضا اضافه می کند : حتی در باشگاه با آقای محمد کرمانی صحبت از مدال گرفتن علیرضا نبود و صحبت این بود که علیرضا ستارۀ مسابقات شود که به حمد اله شد و کسانی که علیرضا را می شناسند روی برد و باخت ایشان حساب نمی کنند بلکه روی امتیاز بالای ایشان حساب می کنند .

آیا شما تحصیل می کند ؟در چه مقطعی ؟

من دانشجوی رشتۀ تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی کرج هستم

آیا از سهمیه قهرمانی استفاده کردید ؟

بله – آزمون دادم و با استفاده از سهمیه قهرمانی در دانشگاه قبول شدم به رشتۀ حقوق بسیار علاقه دارم و می خواستم در این رشته تحصیل کنم ولی با پیشنهاد سازمان تربیت بدنی در رشتۀ تربیت بدنی ادامه تحصیل می دهم .

ورزش کردن در سطح قهرمانی به درس شما لطمه نمی زند ؟ با اردوهای طولانی مدت و مسابقات چگونه در امتحانات شرکت می کنید ؟

بسیار به درسم لطمه خورده و تقریباً در کلاسها و امتحانات  نمی توانم شرکت کنم . در مدت اردو که به دلیل حفظ آمادگی بدنی و سلامت ورزشکاران و اینکه دچار آسیب دیدگی نشوند اجازۀ خروج را نمی دهند و ما در بیشتر ایام سال و حتی در زمان امتحانات  یا در اردو و یا در مسابقات هستیم و عملاً از حضور در جلسۀ امتحان محرومیم  ، اما بسیاری از ملی پوشان با یک تلفن با دانشگاه خود هماهنگ می کنند که در زمان دیگری از آنها امتحان گرفته شود اما دانشگاه آزاد اسلامی کرج بسیار سخت گیرند و اصلاً همکاری نمی کنند و نامه می خواهند که آن را هم به سختی قبول می کنند .

پدر علیرضا می گوید: برای گرفتن نامه تقریباً باید 5 روز وقت بگذاریم که نامه را فدراسیون کشتی و سازمان تربیت بدنی و جاهای مختلف تآئید کنند و بعد به دانشگاه تحویل دهم تا شاید قبول کنند .

آیا شما از مسئولین مثلاً فدراسیون کشتی یا نهاد های مربوط دیگر خواستید که به شما به عنوان یک قهرمان ملی در این زمینه کمک کنند و با دانشگاه هماهنگ کنند ؟

بله – اما دانشگاه بسیار سخت گیر است و نمی پذیرد . من حتی در صداو سیما ی البرز هم این مسئله را مطرح کردم و از همه  خواستم که در این زمینه  به من کمک کنند .

عمویش می گوید : شخصاً به نزد رئیس سازمان تربیت بدنی رفتم و در این مورد از ایشان در خواست کمک کردم و ایشان گفتند که باید نامه را قبول کنند و در زمان دیگری امتحان بگیرند اما باز هم قبول نمی کنند و این جای تأسف است که یک ملی پوش اینقدر دچار دغدغه و سردرگمی در مسیر تحصیل خود شود .

استقبال مسئولین فردیس از شما چگونه بود؟

آنها چه قبل از رفتن به کرواسی و چه زمان برگشتن حتی یک تلفن هم نزدند.

هیئت کشتی فردیس چطور ؟آنها هم خبر نداشتند ؟

رئیس هیئت کشتی خود آقای محمد کرمانی مربی من است که در جریان کارهایم بودند هیئت کشتی فردیس تازه تأسیس شده و ما انتظار برگزاری مراسم از سوی آنها را نداریم اما مسئولین استان هم هیچ وقت کاری نکردند .

عمویش می گوید : مسئولین استان که خود من همیشه آنها را در جریان قرار دادم و حتی با آقای ده بالایی رئیس هیئت کشتی کرج صحبت کردم و گفتم : ما هیچ چیز نمی خواهیم اما فقط برای تشویق این جوان یک بنر تبریک از طرف هیئت کشتی بفرستید اما در همین کار کوچک هم کوتاهی کردند و انجام ندادند این اولین مدال  علیرضا نیست و همیشه از ابتدا تا کنون همینطور مسئولین نسبت به او و حتی ورزشکاران دیگر البرز بی توجهند حتی زمانی اداره ورزش و جوانان کرج رفتم و گفتم :حداقل به در خانه اش بیایید و بگویید چرا این کار را کردی ؟ چرا قهرمان شدی ؟ این یک کار که از شما برمیاید ؟ تا شاید دلخوش شویم .

پدرش می گوید : در استانهای دیگر اینطور نیست بنا بر اطلاعاتی که داریم و حتی در سایتها موجود است به کشتی گیر فرنگی در یکی استانها زمین و سکه دادند اما علیرضا از ردۀ نونهالان تا کنون رویهم رفته از مسئولین استان دو سکه هم دریافت نکرده است . ما از ادارۀ ورزش فردیس و هیئت کشتی آن که تازه تأ سیس هستند توقعی نداریم اما استان البرز متأسفانه برای هیچیک از ورزشکاران استان ارزش قائل نشده است . ما به جز علیرضا کشتی گیرهای ملی پوش دیگری در سطح استان داریم مثل محمدرضا آذر شکیب کشتی گیر 120 کیلوگرم و آقای رضا مرزی و یا در تکواندو ، جودو و غیره . برای هیچ یک از آنها کاری صورت نگرفته است .

علیرضا کریمی محجوب و کم حرف می گوید : این مدال را در البرز در همین وزن و در همین باشگاه زیر نظر همین مربی 19 سال  پیش آقای علیرضا حیدری گرفته و حالا من موفق به کسب این مدال شدم . اما همین شهرداری منطقه 10 که فاصلۀ آن تا باشگاه شاید 100 متر هم نباشد یکبار هم یکی از مسئولینش حتی برای بازدید وضعیت باشگاه به آنجا نیامدند.

 پدرش می گوید : سال گذشته علیرضا با کفشهای پاره در مسابقات آسیایی شرکت کرد و آقای علیرضا حیدری با دیدن کفشهای علیرضا برای کل بچه های باشگاه کفش خرید .اما امسال با بودن آقای خادم در مقام رئیس فدراسیون برای اعضای تیم ملی کفش و لباس تهیه می کند .

عموی علیرضا می گوید : رئیس هیئت کشتی مازندران آقای شهر بخش حتی برای بچه ها لباس و کفش و ساک تهیه می کند و صبح ورود کشتی گیران به ایران ما ایشان را دیدیم که دیشب در نمازخانه فرودگاه امام خوابیدند تا صبح از بچه های مازندران استقبال کنند ولی ما اینجا در بغل گوشمان هیچیک از مسئولین را نمی بینیم که  حتی یک تماس تلفنی هم نمی گیرند .

دایی علیرضا می گوید : هیئت کشتی رود سر صبح تماس گرفتند و تبریک گفتند و حتی شهرداری و مسئولین دیگر آنجا اگر علیرضا خودش را از رود سر معرفی کند حاضرند همه امکانات برایش فراهم کنند اما پدرش  راضی نمی شود و می گوید علیرضا بچۀ فردیس است و باید از همینجا معرفی شود هرچند که اصالتاً رودسری است .

علیرضا و پدرش می گویند : از طرف دوست آقای محمد طلایی آقای محمد زاده در همین مسابقات 300 تا 400 دلار داده که ایشان فقط دوستدار کشتی هستند و جانبازند بدون هیچ سمتی و فقط برای تشویق کشتی گیرها این مبالغ را اهدا کردند و سال گذشته پس از رو برو نشدن با حریف اسرائیلی ایشان 400 یورو به علیرضا دادند .

آیا شما درآمدی دارید یا از جایی یا به عنوان ملی پوش از فدراسیون حقوق می گیرید ؟

خیر ، هیچ در آمدی ندارم و هیچ ملک یا وسیله شخصی یا پس اندازی ندارم و پدرم همۀ هزینه های مرا تقبل می کند حتی پول توجیبی هم از پدرم میگیرم . نه من و نه هیچیک از ملی پوشان هیچ حقوقی از فدراسیون دریافت نمی کنیم فدراسیون کشتی مشکلات مالی دارد و توانایی پرداخت حقوق به ملی پوشان را ندارد . هزینۀ تغذیه و حمایت یک کشتی گیر آن هم در سطح ملی ماهیانه حدود دو میلیون است که پدرم این هزینه را متقبل می شود .

پیام شما برای همسن و سالانتان چیست ؟

عمویش می گوید کلیشه ای صحبت نکن و راحت باش .

علیرضا نیز اینگونه می گوید : از همۀ جوانان و هم سن و سالانم می خواهم که راه راست و درست را انتخاب کنند و به دنبال تحصیل و ورزش بروند ، خیابانگردی نکنند و بیرون نمانند در قهوه خانه ها و دنبال دود و دم نباشند و این چیزی است که امروزه جوانان ما متأسفانه به سمت آن گرایش دارند .

آقای کریمی الگوی شما در زندگی و ورزش چه کسانی هستند ؟

در زندگی جهان پهلوان تختی و در ورزش آقای علیرضا حیدری که پدرش می گوید : علیرضا حیدری را از بچگی بسیار دوست داشت و حتی از نظر فنی هم ایشان را الگو قرار داده در کودکی خودش را پای تلفن و در همه جا علیرضا حیدری معرفی می کرد اکنون هم که در وزن ایشان کشتی می گیرد .

حس شما در هنگام ایستادن در سکوی اول قهرمانی جهان و دریافت مدال طلا و گرفتن کدامیک از این مدالها برای شما لذت بخش تر بود ؟

خوشحال بودم که زحماتم به نتیجه رسید اما از قبل می دانستم که مدال طلا را می گیرم .

لذت بخش ترین لحظه هنگام گرفتن اولین مدال در 15 سالگی و در ردۀ نونهالان در مسابقات قهرمانی کشور و اولین مدال طلای آسیا در ردۀ نوجوانان بود . هدفم  گرفتن مدال طلای المپیک است که امیدوارم بتوانم به آن دست پیدا کنم

وضعیت کشتی فردیس را چگونه می بینید ؟

پایگاه کشتی فردیس همین باشگاه شفق است که در زیرزمین است و یک تشک خراب و فضای بسیار کمی دارد . که کار مربی آنجا آقای کرمانی با این امکانات و پرورش چنین قهرمانی ستودنی است .

خواستۀ شما از مردم و مسئولین چیست ؟

از مردم خواسته ای ندارم به جز اینکه برای من و دیگر ملی پوشان دعا کنند . از مسئولین می خواهم که به ورزش فردیس خصوصاً باشگاه شفق و ورزشکاران توجه و عنایت ویژه داشته باشند و از مسئولین استان می خواهم که حمایت کنند .

در پایان اگر سخن و یا پیامی دارید بگویید .

از خانواتده ام و خصوصاً پدر و دایی و عموی عزیزم ، آقایان محمد کرمانی و علی کرمانی مدیر باشگاه شفق و آقایان محمد طلایی و رسول خادم و همۀ کادر تیم ملی جوانان که همگی در رشد و پیشرفت کشتی من مؤثر بودند و همواره مورد حمایت این عزیزان بوده ام بسیار تشکر می کنم .

 

 


ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
کد امنیتی:
SecImgSes
* نظر:
حوزه و دانشگاه
تازه‌ها
مطالب پیشنهادی